Wundt

Pierwszą teorię osobowości stworzył już Arystoteles, który (jak się dobrze przyjrzeć) jest właściwie „ojcem” wszelkich nauk. Jednak, za początek psychologii jako oddzielnej nauki można uznać dopiero działalność niemieckiego badacza i filozofa Wilhelma Wundta, który założył w Lipsku laboratorium psychologiczne. Był rok 1879. Badanie życia duchowego metodami eksperymentalnymi stało się celem jego życia i dało jednocześnie asumpt to tworzenia się nowej nauki. Nauka jednak nie może funkcjonować, dopóki nie ma metod badawczych, którymi się może posługiwać. Z biegiem czasu tymi metodami stały się: obserwacja, wywiad, rozmowa, eksperyment. Wundt, który z wykształcenia był lekarzem, twierdził, że najlepszą metodą jest samoobserwacja, czyli postrzeganie przez umysł swoich własnych lęków. W jego laboratorium przeprowadzano eksperymenty, które miały wykazać, że pacjent, który ma problemy, powinien skierować uwagę ku własnym przeżyciom, które pomogą mu zrozumieć własne zachowanie, a dodatkowo wysnuć na podstawie analizy wnioski naukowe. Dzisiaj specjaliści spierają się co do poprawności tej metody, twierdząc, że nikt obiektywnie nie może ocenić swojego zachowania. W czasach Wundta, metoda introspekcji była jednak nowością.